vrijdag 18 juli 2014

laten

of later…

Fotograferen, het is mijn grote hobby. Helaas is de vermoeidheid van mijn lijf ook van grote invloed op mijn brein en daardoor zijn de meest simpele dingen, die je normaal zonder nadenken doet nu vaak behoorlijk ingewikkeld. Toch heb ik nog steeds vaak de neiging mijn camera te pakken, al lukt het me regelmatig niet díe foto’s te maken die ik voor ogen had.. heel frustrerend, maar ik kan het niet laten!

droog

Een tijd terug (een héle tijd terug) hield ik uit een uitgebloeid boeket een paar zaadballonnen achter waar ik wel wat mee dacht te kunnen :-) Op dat moment had ik de puf niet maar wie weet later…

filters
pluis

Dat later kwam vandeweek, na een moeizaam gesprek met de arboarts zocht ik wat afleiding en ging ik (doodmoe maar je wilt wat!) aan de slag met de na al die tijd wel heel erg verdroogde en opengebarsten zaadballonnen.

zaden

Ik ben erg van het opruimen, ik hou er niet van als er overal vanalles zomaar ligt en toch liet ik dit spul weken op het aanrecht liggen..
Nu weet ik waarom!

foto

Ik nam destijds snel een foto met mijn aaifoon van die leuke bollen, maar uiteindelijk vind ik het verdroogde materiaal veel spannender!

Vandaag is onze vakantie begonnen en al gaan we niet weg, we gaan er wel heel erg van genieten! Zonder op de tijd te letten gewoon doen waar we zin in hebben.. Het is zomer :-))

vrijdag 11 juli 2014

zomerfruit

snoepgoed…

Ik vond altijd dat ik een zomermens ben, maar met de zomers van tegenwoordig weet ik het niet meer zo zeker. Het zou ook zomaar kunnen zijn dat ik nu toch eigenlijk meer plezier beleef aan het voorjaar! Maar toch heeft de zomer echt nog niet al z’n glans voor mij verloren :-)

kersen1

Neem nou het kleinfruit, lekkerder snoepgoed is er niet! Als ik niet zo goed in mijn vel zit ben ik heel kieskeurig wat eten betreft, veel smaakt me niet, dus dan bestaat het gevaar dat ik wat eenzijdig eet. Ha en daar hoef ik me in de zomer niet druk om te maken. Aardbeien, blauwe bessen, frambozen, bramen, kersen.. ik vind het allemaal heerlijk!

kersen3

Bovendien is het vaak ook nog eens heel dankbaar fotomateriaal.
(Oké ik snap best dat er mensen zijn die niet heel goed kijken naar wat ze eten, maar die eigenaardigheid heb ik dus wel.)
En zo zag ik gelijk dat er in mijn pond kersen van laatst een vijfling zat..

kersen2 vijfling

Die moet dan voordat ie opgaat toch echt even op de foto ;–)

vrijdag 27 juni 2014

moeder

23 jaar…

Vandaag 23 jaar geleden werd ik moeder (op mijn 23ste).

lief!

Op zolder zocht ik ‘even’ naar een leuke foto, kijk nou naar dit meiske.. diep in slaap in haar specifieke eigen houding :–)

Rianne, lieverd van harte gefeliciteerd!

woensdag 25 juni 2014

traktaties

zomaar…

Het is weer zomer! Nog even en dan hebben we vakantie, 3 weken vrij.. Laat maar doorkomen die zomer!

Dit jaar gaan we niet weg. Vorig jaar hebben wij onze zomervakantie voortijdig af moeten breken omdat ik té moe was om op mijn benen te staan. Toen ik wel weer gewoon aan het werk ging na m’n 3 vrije weken trok mijn lichaam hard aan de noodrem. Ziek van moeheid kwam ik thuis te zitten, diagnose: CVS.

foto 2.50

Al met al ben ik nu bijna 10 maanden thuis en helaas is er nog geen uitzicht op herstel. Natuurlijk (en gelukkig!) heb ik regelmatig een ‘goeie dag’ (al is de betekenis van ‘goed’ wel heel betrekkelijk in dit geval), maar een paar weken op vakantie gaan zit er echt niet in. Ik ben moe, niet een beetje moe, maar gesloopt moe. In combinatie met fybromyalgie en een lage bloeddruk is het geen feestje. Al teveel actie wordt afgestraft met pijn en eindigt regelmatig in een flauwte, het meest vervelende eraan is dat ik na het flauwvallen zo mogelijk nog moeier ben ;-(

lavendel paarsroze

Van mezelf ben ik geen doemdenker, over het algemeen zie ik het positieve van het leven en vang ik als vanzelf elke zonnestraal die door de wolken heen weet te prikken. Lezen is momenteel moeilijk, maar uit interesse probeer ik me een beetje te verdiepen in het psychosociale aspect van mijn ziek-zijn.  Mijn wereld(je) is heel klein aan het worden en dat is aan de ene kant goed, want teveel drukte en prikkels doen mij zeker geen goed, maar aan de andere kant voelt het ook wat eenzaam.

smullen

Voor mijn verjaardag kreeg ik een boekje waarin ik zo treffend las: iedereen heeft behoefte aan hartelijkheid, een groet, een lach, een uitgestoken hand, een arm om je heen. Dát zijn traktaties in het dagelijks leven!
Door mijn moeheid ben ik hier zelf ook lakser in geworden, maar ik ga het oppakken…  een ander zomaar eens trakteren op een beetje warme menselijkheid, via whatsapp, e-mail en facebook heb ik ook vanaf mijn eigen bank best een groot bereik en op goeie dagen kom ik tijdens een korte loopronde toch ook gewoon langs een brievenbus :–)

lathyrus

Ik hoop op een lange, zonnige zomer met veel ‘traktaties’ over en weer. Dat wordt genieten!!!!!

maandag 16 juni 2014

avontuur

op Ameland…

roodwitblauw
Zee en strand, wij komen er graag! Het uitje van de pv van Gert z’n werk naar Ameland lieten wij dus niet aan ons voorbijgaan.

kapitein
breed
escorte

Onder meeuwenescorte voeren we in de morgen door hoog water over de Waddenzee.

Ameland
meerpaal vlecht

Aangemeerd op Ameland stonden er fietsen voor ons klaar, na een uitgebreide, gezamenlijke lunch op een beschut en zonnig terras was iedereen vrij om te doen wat je wilde. Wij fietsten naar het Noordzeestrand, want die Waddenzee is wel leuk, maar het is en blijft toch een binnenzee :-)

gevonden

Ik ben geen fan van kleur en ook niet van kunststof, maar deze vondsten, uitgestald in Buren, zijn wel een foto waard!

boerderij

Landelijk wonen in een eilanddorp… de boerentuin niet te gestileerd, maar lekker nonchalant (jammer wel van die kunststof brievenbus ;-))

helmgras

Achter dit duin wacht de zee.. waar ik helaas geen foto’s van heb. De noordenwind deed het zand behoorlijk over het strand stuiven en dat is voor een camera niet al te best.

scherp
zwam

Maar als ik dan dít zie.. dan haal ik ‘m toch uit de tas.. mijn camera met mijn lichaam beschermend tegen het stuivende zand heb ik deze kunststukjes van de natuur heel snel vastgelegd. Het resultaat is niet zo scherp als ik had gehoopt, maar als snelle foto toch redelijk gelukt.

bos 
Op naar ons volgende doel: de vuurtoren. Via de duinen fietsten we vrolijk verder, daar hadden we weinig last van de wind (bovendien was mijn huurfiets er één met trapondersteuning dus het was bijna een makkie)
omhoog

Tot onze verbazing staat deze vuurtoren niet aan het strand maar in een bos(je) in de duinen. Voor de scheepvaart zal het niet uitmaken, het licht is natuurlijk prima zichtbaar, maar wij verwachtten ‘m op het puntje van het eiland..

bushalte

de verbazing bekomen (we waren trouwens niet de enigen die verrast waren bleek uit de reacties van medetoeristen) gingen we op weg naar het Waddenstrand. O wacht, eerst een foto van zo’n stoere, landelijke bushalte.. we zagen ze ook al eerder, maar zo op een ‘leeg’ kruispunt is ie wel heel fotogeniek!

wadstrand

En dit is dus het Waddenstrand, hier nauwelijks golven (jammer!) maar ook geen stuivend zand (fijn!). Met de camera in de aanslag glipt de tijd hier door mijn vingers..

gestapeld
gezond
zandgras
avontuur

Zonder verdere menselijke bezoekers waan je je hier op een zonnig, onbewoond eiland :–) Maar we moeten door, terug naar de boot die nu het eb is op halve kracht langs de diverse zandbanken zal varen.

Het was een heerlijke dag, al heb ik er misschien een vogelfobie aan overgehouden..

Over het fietspad aan de Wadkant gingen we terug naar de boot, de schapen op de dijk links van het pad graasden rustig en onverstoorbaar door. Een ander verhaal was het rechts bij het vogelreservaat, wat een herrie en een onrust! Terwijl we stug doortrapten (we waren wat lang blijven hangen op het strand) vlogen er een paar vogels wel heel laag over ons heen.. in een reflex buk je, maar dat bleek niet genoeg.. au!
Een stel sternen had het op ons voorzien.. ze pikten stevig in op onze hoofden. Pfff, lekker zo’n fietspad pal langs hun nesten.. Later thuis las ik dat het van sternen bekend is dat ze aanvallen als ze zich bedreigd voelen.. misschien is een waarschuwingsbordje bij dat fietspad een goed idee???!!!

IMG_3973.1

Weer aan boord konden we bijkomen van ons avontuur en genieten van een heerlijk bbq-buffet én spotten we ook nog een paar zeehonden!

zaterdag 7 juni 2014

goed geregeld

wit met zilver…

Veel, heel veel medemensen vieren dit lange (pinkster)weekend een korte vakantie buiten de deur. Wij niet, na (leuke !!) drukte vorige week heb ik nog niet echt rust kunnen vinden, dus wij blijven deze dagen lekker op ons landgoed.

tuinfeest

Gert is begonnen met het buitenschilderwerk, ik zit met mijn laptop op schoot mijn digitale fotoalbums te reorganiseren. En na te genieten van het door mijn dochters prima georganiseerde, zonnige tuinfeest!

Rianne  Janiek

Alles hebben ze geregeld, van het bedenken van de hapjes en de drankjes en het doen van de boodschappen, het maken van de taarten, de versiering van de tuin (thema wit met zilver), de ontvangst van de gasten tot de uiteindelijke presentatie. Mede doordat ik me nergens mee hoefde/mocht bemoeien werd het een heerlijk feest!

taartenbuffet

Vijf soorten zelfgemaakte taarten, met behalve onze klassiekers (appeltaart en kwarktaart) onder andere een overheerlijke bokkepootjestaart.

100

Ook heel feestelijk was de 2-laags themataart die Gert en ik samen mochten aansnijden :-)

stober pioenen

En wat is het lief als de gasten dan echt nagedacht hebben over een bij ons passend geschenk.. Zo kregen we een geweldige uitgeholde steen (‘stoberder kon ik het niet krijgen’)  en een bon waarmee we deze zomer tijdens een toerrit met de cabrio ergens lekker kunnen gaan lunchen, of die gigantische bos witte pioenen, rechtstreeks van de kweker. Zo’n dag kost me bergen energie, maar het werd wél een dag met een ‘zilverwit’ randje!

wit
witter

Lieve Rianne en Janiek (en natuurlijk ook Edwin en René) het was een supertuinfeest,  familie en vrienden (helaas kon niet iedereen erbij zijn) we hebben het enorm gewaardeerd dat jullie ons ‘samen-100-feest’ met ons mee vierden ;-)

zondag 1 juni 2014

tuinfeest

100 jaar…

Afgelopen maand werden Gert en ik beiden een jaar ouder, samen zijn we nu 100 jaar. Volgens Rianne en Janiek reden voor een tuinfeest :-)

100

Vanmiddag is het zover… Gezien het enthousiasme waarmee ze samen alles hebben bedacht, geregeld en voorbereid kan het niet anders dan een heerlijke middag worden, we hebben er zin in!!