vrijdag 17 april 2015

wonen

op niveau…

Een paar kilometer hiervandaan ligt Marle (klik). Een klein dijkdorp aan de IJssel, wij zien regelmatig leuke huizen langs zo’n dijk, maar ik zou dan graag vanuit het huis óver de dijk heen kunnen kijken. De meeste huizen liggen áchter de dijk, maar soms hebben bewoners geluk..

5616.

Dit huis staat tégen de dijk aan gebouwd, met als bijzonderheid dat de begane grond aan de voorkant de eerste verdieping aan de achterkant is. Ik vind het trouwens een leuk huis met z’n vierkante vorm en prachtige uitzicht.

5622.

Maar het allerleukst hier vind ik de getopte boom naast het huis.
De bewoners wonen prachtig op (hoog) niveau!

5617.
5618.
5619.

Niet mensenschuw, maar ik werd wel goed in de gaten gehouden..

Het is lente en dat maakt dat ik zin heb om er op uit te gaan.  Vorige week zondag toerden we dus wat over de IJsseldijk, morgen willen we even rondkijken op de eerste brocantemarkt in Zwolle (klik). Korte tripjes in de buurt, zodat ik er nadien niet de wrange vruchten van blíjf plukken, wie weet krijg ik ook weer wat meer zin en energie om te fotograferen.

De lente, de zon, het leven lacht ons toe! Ik lach vriendelijk terug.. en ik geniet!

zaterdag 11 april 2015

kom

in de kas…

Een paar weken geleden begon Gert met het klaar maken van onze moestuin zodat hij komend seizoen weer lekker uit eigen tuin kan koken. De rabarber, de kervel  en de munt groeien al flink en de knoflook is gepoot. De sla, bonen en prei komen binnenkort. Uiteraard staan er ook flink wat aardbeienplanten, maar voorlopig moeten de zomerkoninkjes nog van de groenteboer komen.

5601...

En laat die nou super smakelijke aardbeien verkopen die hier in onze eigen regio geteeld worden. En laat die teler (klik) nou ook nog meedoen met ‘kom-in-de-kas’ :–)

IMG_5595.

Vanmorgen liepen wij dus in een  grote kas in IJsselmuiden tussen heel veel aardbeienplanten! Van maart tot en met december telen ze hier de meest prachtige en smakelijke aardbeien.

5593.

Mijn opa en oma woonden toen ik nog een meisje was in Rijsbergen (N-Br) en als ik daar begin van de zomer logeerde gingen we altijd bij de boer aardbeien plukken. Daar stonden de planten gewoon in de volle grond (net als in onze tuin), waar we op ons hurken rondkropen tot we een emmer vol hadden geplukt.

5600.

Hier in de kas is dat veel beter geregeld. De potten met planten staan op borsthoogte in lange hangende goten. (Deze foto maakte ik van onderaf)

5604.

In de kassen staan veel bijenkasten, want bijen en hommels zorgen in het complex voor de bestuiving.

5592. 5607.

Voor de foto is het natuurlijk veel leuker als er lekker veel rode aardbeien aan de planten hangen, maar het is natuurlijk ook heel logisch en fijn dat er bakken vol mooie geplukte exemplaren klaar staan voor de verkoop.

5609.

In een klein deel van het kassencomplex (de moestuin (klik)) worden ook groenten gekweekt die in de eigen winkel worden verkocht. En behalve die groenten en uiteraard de echte ‘kalteraardbeien’ (een begrip hier in de regio!) verkopen ze nog meer smakelijke streekprodukten.
Wij gingen naar huis met 3 overheerlijke broden (zonder e-nummers) van Puur brood (klik), een 5-vruchtenjam zonder suiker, een bakje luxe notenmix en natuurlijk een grote bak aardbeien.

Ondanks de drukte is het me redelijk gelukt een aantal leuke foto's te maken, maar ben je in de buurt ga dan gewoon zelf eens kijken (en proeven!) bij dit prachtbedrijf!

donderdag 2 april 2015

op zoek

naar een nieuwe jas..

Omgaan met een ziekte als CVS is lastig. Niet alleen op het gebied van bewegen, maar ook (of misschien wel juist) emotioneel vind ik het een hele opgaaf. De buitenwereld (familie/vrienden/werk) reageert vaak met onbegrip. De kans op herstel lijkt gering, bewegen moet maar brengt geen genezing en met gezond gedrag of positief denken kom je er ook niet…

5500. 

Meestal lukt het me wel de frustratie en het verdriet ergens achter een luik in mijn achterhoofd te parkeren, ook het weten dat ik hoogstwaarschijnlijk niet beter zal worden is iets waar ik over het algemeen niet mee bezig ben. Ik probeer mijn energie vooral te steken in het zorgvuldig omgaan met dat wat beschikbaar is, om op die manier het dagelijks leven op een redelijk leuke manier vol te houden. Het is gewoon een kwestie van luisteren naar je lichaam en de beperkingen accepteren.
Klinkt goed hè?! Maar o wat is het moeilijk! Er hoeft maar iets te gebeuren of de luiken van mijn achterhoofd gaan open en alle verdriet en ellende buitelen over mij heen.. en dan is er geen houden aan. Emotioneel compleet aan het eind van mijn latijn zak ik dan behoorlijk diep de modder in.

5517.

Toch maakt het hele gebeuren me behalve vreselijk verdrietig en eenzaam óók sterker. Al moet ik wel toegeven dat ik dat pas sinds kort hardop durf te zeggen. Ik heb een coach die me helpt. Zij maakte me duidelijk dat dat kekke blazerjasje waar ik me zo stijlvol en sterk in voelde als ik op kantoor rondliep me misschien (ik weet het wel zeker) helemaal niet zo lekker meer zit. Het lijkt wel gekrompen, het knelt en past eigenlijk niet goed meer. Ik ga dus op zoek naar een andere jas, een jas die past bij het nu, een jas die me lekker zit én me leuk staat..wat voor jas dat precies gaat worden weet ik alleen nog niet.

Ik ben bezig uit te vogelen wie ik ben en wat ik voel. Ik moet leren meer vanuit mijn lijf/gevoel en minder vanuit mijn hoofd te leven. En nee dat vind ik niet makkelijk! Vanuit een sterk plichtsgevoel ben ik streng voor mezelf. Dat is was fijn, het gaf me houvast. Maar nu zorgt het vooral voor onrust en frustratie, het staat me in de weg. Ik ga het anders doen, ik mag in gesprek met mezelf, me bewust worden van mijn gevoel. Als mijn hoofd en mijn lijf meer op één lijn zitten gaat er veel minder energie verloren!

5532..

De storm van deze week kwam bij mij hard binnen, emotioneel had ik het al niet breed en het weer deed daar qua onrust een flinke schep bovenop. Doodmoe lag ik vannacht uren klaarwakker te zijn. En waar ik begon met piekeren over alles wat niet meer lukt en wat ik wellicht anders had moeten doen betrapte ik mezelf er op dat ik uiteindelijk aan het zoeken was naar mogelijkheden voor later.. Beter zou je denken en toch is het dat niet echt, want hoezo maak ik me druk om later? Eerst maar eens zien dat ik vandaag, hier en nu de boel op een rijtje krijg, mijn hoofd wil weer veel te snel :-))

Het is me duidelijk: die knellende jas moet uit, voorlopig hou ik het even op een lekker vest (daarvan heb ik er genoeg) en ondertussen ga ik me verdiepen in ‘een nieuwe jas’.

 5533.

Vandaag waait het nog steeds flink en waar ik vanuit mijn hoofd dan automatisch focus op die onstuimige wind en me vertwijfeld afvraag wanneer die eindelijk zal gaan liggen, kan ik beter voelen dat de zon al heel aardig haar best doet.. En zo liep ik vanmorgen positief gestemd even ons landgoed over op zoek naar de lente. Terwijl ik dit typ komt er net weer een flinke hagelbui overwaaien, maar het deert me niet, ik zit lekker binnen en ik heb het gevonden.. het lentegevoel..vergeetmijnietjes, blauwe druifjes en de neuzen van de pioenrozen! Het is LENTE!

maandag 30 maart 2015

bewegen

stilstand is achteruitgang…

Elke dag minimaal een half uur bewegen, iedereen weet dat dat goed is voor de  gezondheid. En een half uur op een hele dag, dat is niet zo moeilijk te realiseren. Op de fiets een boodschap doen, een paar keer de trap op en af of een huishoudelijke klus uitvoeren, dat telt allemaal mee. Nou ja.. als je die dingen tenminste wel met een beetje pit uitvoert. Lekker doorfietst, of in het huishouden flink doorwerkt.

foto 2 



















 Ik heb in de loop van de jaren ervaren dat bewegen ook bij mij absoluut boven aan mijn lijstje moet staan. Mijn conditie is ver beneden peil en als ik vanwege extreme moeheid of migraine een paar dagen niet beweeg merk ik direct dat mijn lichaam stijver en strammer wordt.
Maar als je altijd moe bent en regelmatig nauwelijks je ene been voor het andere kunt krijgen is het knap lastig om écht te bewegen. Toch probeer ik om de dag op een voor mij pittig tempo het half uur bij elkaar te sprokkelen. Tijdens het tandenpoetsen doe ik een paar squads (dat klinkt stoer of niet :–)), ik loop reglmatig de trap op en af, behalve de handdoeken en het beddengoed (daar heb ik een droger voor) hang ik de was eigenhandig aan het wasrek en ik haal het er ook zelf de volgende dag weer af. Is het enigszins mogelijk dan loop ik rond het middaguur buiten een kleine ronde, al is mijn wandeltempo meer een slakkengang te noemen en ben ik na 20 minuten meestal blij als ik weer thuis ben.

foto 1 - kopie

Plichtsgevoel is één van mijn sterk ontwikkelde eigenschappen, dat is mooi want dat heeft me heel ver gebracht.  Maar het is ook mijn valkuil, want waar mijn hoofd zegt: kom op.. je kunt het! zegt mijn lijf misschien: vandaag is een kwartier wel genoeg!

foto 3 foto 4 foto 5

In mijn geval is bewegen dus vooral een kwestie van luisteren naar mijn lichaam, want ik heb er niks aan als ik bij het bewegen over mijn grenzen ga waardoor ik weer een stukje dieper terugzak. Mijn hoofd en mijn lijf zitten vaak niet op één lijn.. maar dat gaat veranderen.. binnenkort meer daarover :–)

PS.foto's zijn gemaakt met m'n aaifoon dus niet van de beste kwaliteit.

zaterdag 21 maart 2015

lenteswap

2015…

Een aantal keer deed ik al mee met de door Lynda (klik) georganiseerde blogswap. Eigenlijk is het simpel gezegd gewoon een leuke ruilactie. Alle deelnemers bedenken en maken een kleinigheidje voor een ander. Op de afgesproken datum gaan alle enveloppen op de post en zo heeft iedereen dan een dag later een verrassing in de brievenbus. En wat is er leuker dan echte post?!

swap2015

Het leuke van de blogswap vind ik vooral dat je je kadootje naar de smaak en in de stijl van de ontvanger kunt maken gewoon door eens rustig op haar blog rond te kijken. Toen ik de gegevens van mijn swapmaatje kreeg, bleek zij een voor mij onbekende blogger, leuk! Maar een bezoek aan haar blog deed niet direct een kado-idee opborrelen.. dit werd een ware uitdaging.. Ik heb haar iets gestuurd wat ik zelf heel leuk vind, een beetje stoer en sober dus, nu maar hopen dat zij daar ook iets mee kan :–)

54470.

Toen ik de envelop vrijdag naar het postkantoor bracht lag er bij thuiskomst tot mijn verrassing al één in mijn brievenbus. Ojee een dag te vroeg, ik maak zo graag pakjes openen.. maar.. ik heb ‘m heel gedisciplineerd weggelegd en ‘m echt vanmorgen pas open gemaakt!

5451.

Zo jammer dat het juist vandaag géén lentedag is (het regent en is koud buiten) want door deze pakjes krijg ik zin om buiten een kop thee te drinken!

5454.

LENTE.. thee.. zaadjes voor een eigen muntplant.. servetten.. een fleurige ecotas en een opschrijfboekje om bijvoorbeeld alle kleine geluksmomenten te noteren :–)
Hannie (Huize Kipkakel) bedankt! Jouw lenteswap heeft mij een goed gevoel gegeven, laat maar komen dat mooie weer!

maandag 16 maart 2015

bont

boos en trots…

Het was echt wel ingecalculeerd, maar het valt toch altijd vies tegen. Na de gezellige, maar gigadrukke bloggersdag bij Esatto ben ik in een flinke dip beland. En dan is het maar weer eens goed duidelijk, herstellen na een activiteit/inspanning duurt zoooo lang als je CVS hebt ;-(

Ik probeer het altijd maar met humor te zien.. ik mag gewoon heel lang nagenieten..

Vorige week was een rare week, doodmoe en een beetje dipperig/down zat ik veel op de bank. Ach en dat is op zich niet zo erg, ik kom daar wel doorheen, laat me maar gewoon met rust. Maar met die rust liep het even anders.

5415.

Sofie ging mauwen, heel veel mauwen en ze werd vervelend. Ik weet niet hoe vaak ik haar van de vensterbank heb geplukt omdat ze constant aan de takken in de vaas zat te plukken.. ik zat moe op de bank weet je nog.. Ik dacht aan een soort puberperiode, maar ervaren poezenbazen wisten me te melden dat de dame krols was. Vandaag is het raar stil en leeg hier THUIS want vanmorgen heb ik haar naar de dierenarts gebracht, vanmiddag mogen we haar weer ophalen.

5441. 5440.

Verder kreeg ik in die dipweek een kleurige bos tulpen. Ik hou niet zo van kleur en zit ik goed in mijn vel en voel ik me sterk dan ben ik in staat ze weg te geven aan iemand die er wel vrolijk van wordt. Maar ik zat/zit in een dip hè?! En dan geef ik meer toe aan het idee dat ik dat niet kan maken en dus ik zette ze geheel tegen mijn gevoel in pontificaal in de zithoek.

5437..

In eerste instantie werd ik er niet blij van, ze vallen zo op! Maar ik liet ze staan. Zaterdag was ik vooral buiten in de tuin waar ik Gert moreel ondersteunde en koek en zopie regelde terwijl hij een nieuwe schutting plaatste. En toen werd het zondag, dat was een grijze binnenblijfdag, een dag waarop die bonte kleurenpracht me bijna teveel werd. Maar ook de dag waarop de tulpen hun innerlijk toonden en waarop ik zag (wat ik wel wist) dat het absoluut mooie fotomodellen zijn.

5442.tulp

Ze staan dus nog steeds en enerzijds ben ik boos op mezelf dat ik mezelf dwing blij te zijn met iets waar ik eigenlijk helemaal niet tegen kan (in dit geval kleurige drukte), aan de andere kant ben ik er trots op dat ik de situatie heb omgebogen tot iets positiefs door te proberen er een paar mooie foto’s van te maken :–)
En heb ik even een opleving, dan denk ik bij mezelf.. maak je je nou echt druk om en bos tulpen?? Doe normaal zeg..  Dan loop ik naar de keuken en zet ik een kop thee..

Maar het eerste wat ik zie als ik de kamer weer inloop zijn die schreeuwende kleuren!

zondag 1 maart 2015

bloggers

enzo…

Deze maand ga ik mijn 7e blogjaar in. Vorige week scrolde ik eens uitgebreid door mijn eigen blog. Toen ik in maart 2009 begon met bloggen had ik geen flauw idee hoe het computertechnisch werkt met een blog en ik moet zeggen dat ik er nog steeds niet heel handig mee ben. Het ‘gewone’ werk zoals posten plaatsen lukt prima, maar bijvoorbeeld  het veranderen van de layout vind ik nog steeds een pittige klus, waar ik vaak maar liever niet aan begin. Nou moet ik ook zeggen dat ik een beetje bang ben aangelegd op dit vlak. Juist omdat ik computertechnisch niet bepaald sterk (lees zeer zwak) ben, ben ik als de dood dat ik door onhandig geklungel misschien m’n blog totaal onleesbaar of zelfs onvindbaar maak. En daar zou ik toch wel heel sneu van zijn.

5396.

In 6 jaar bloggen, leer je veel mensen ‘kennen’. Buiten alle leuke reacties die rechtstreeks onder een post binnenkomen en die ik uiteraard zeer waardeer gebeurt het ook regelmatig dat ik via de mail vragen krijg over door ons gebruikte verven of tegels. Ook leuk zijn mails waarin men aangeeft zoveel inspiratie uit mijn blog te halen, of een mail met bemoedigende woorden als ik in een dipje zit. Vanaf het begin ben ik vooral aan het bloggen voor mezelf, voor mij is het een heerlijke uitlaatklep. Maar op de één of andere manier krijg je toch een soort band met de vaste reageerders of mailers, ook al heb je ze nog nooit ontmoet of zelfs gesproken :–).

Er is wel een aantal bloggers waar ik in de loop der tijd een persoonlijk contact mee heb opgebouwd en dat is leuk, heel leuk! Helemáál leuk vond ik het toen ik las dat er een bloggersdag georganiseerd ging worden in Rijnsburg bij Esatto (klik).. Voor mij is zo’n rit van een uur en 3 kwartier veel te lang en zo’n dag veel te druk, maar ik wilde dit echt en omdat Gert het prima vond om als mijn persoonlijk chauffeur te fungeren en de dag daar in de buurt (lees op het strand) door te brengen was ik de eerste die zich aanmeldde!

5393. 5395.

Gisteren was het dé dag, Guus (helemaal hyper) mocht mee (Finn zit niet graag in de auto, dus die bleef lekker thuis). (Nee hoor, hij was niet zielig, Rianne heeft ‘m verwend met een flinke wandeling langs het kanaal!)
Een uitgebreid Esattoteam stond voor ons klaar en er waren zo’n 40 ‘blog’dames. Bij het voorstelrondje probeerde ik vooral de bloggers aan hun blog te linken, de namen van de meeste van de aanwezige volgers zijn bij mij niet echt blijven hangen, dat is toch lastiger want zeker de stille volgers zijn volkomen onbekend (ze zijn niet voor niks stil :–)).

5397. 5398.

In de grote werkplaats achter de verfruimte stond alles klaar om ons creatief bezig te houden. Na de uitleg van Carla bewerkte ik mijn theedoos met primer voor marrakech en de 3 kandelaren behandelde ik met loogbeits en met kalkverf. Tussendoor was er even tijd voor pauze met koffie/thee en heerlijke appelkoek zodat de eerste lagen konden drogen. De spontane gesprekken met woongepassioneerden deden ons bijna vergeten ook de prachtige winkel uitgebreid te bekijken.

5399.

Na de pauze werd de marrakech op de theedoos gezet en werkte ik mijn kandelaars af met wasvernis. Wat was het goed geregeld allemaal, kwasten, spatels en poetsdoeken.. kalkverf, loogbeits en wasvernis.. alles mochten we gebruiken! (Alle genoemde producten zijn trouwens hier (klik) te bestellen.)

Grenzend aan de woonwinkel van Esatto en binnendoor te bereiken, zit restaurant Aan de Vliet (klik) waar ‘s middags voor ons een uitgebreide bloggerstea klaar stond, smakelijke sandwiches, minicakejes met ananas, kokoskoekjes, kleine worstenbroodjes, crème brulée, mousse van witte chocola en de absolute topper voor mij was de chocoladeknots ;–))
De dag vloog voorbij en het werd tijd om de laatste hand te leggen aan de afwerking van onze projecten.

Sponsors

Bepakt en bezakt namen we afscheid, behalve de door onszelf gepimpte spullen kregen we allemaal een goodiebag mee. Van Pure & Original (klik) mogen wij bloggers lekker aan de slag met kalkverf (fresco) in een kleur naar keuze. Ik koos Earth Stone, een prachtige grijsbruine tint die we boven al een aantal jaar op de muren hebben zitten en die ik nog steeds mooi vind. De hal beneden, waar de honden hun slaapplek hebben krijgt binnenkort dus een nieuwe laag kalkverf…

Dag allemaal, wat was het gezellig, wat zijn we lekker bezig geweest en wat hebben we veel gekletst. Martine, Patricia en Carla (Esatto) het was top! Nogmaals bedankt!


PS. De magnoliatakken staan prachtig Dineke, maar het moet bij Sofie nog even doordringen dat ze er niet aan mag komen..