(waak)honden

achter het hek…

Om bij onze (voor)deur te komen, moet je langs het huis lopen en dan de hoek om. Tot voor kort hadden we naast het huis een poort zodat de honden niet de tuin uit konden. Gevolg was wel dat veel mensen onze deur niet konden vinden omdat de poort de weg blokkeerde. Ook waren er mensen die wél de deur wisten maar de poort niet door durfden vanwege de aanwezigheid van de honden in de tuin ( achter de poort dus).

Gastvrij als we zijn bedachten we natuurlijk een oplossing!

 

De poort verdween, zodat onbekenden makkelijk even om het hoekje kunnen kijken op zoek naar de deur. En om de niet-hondenliefhebbers ook een warm welkom gevoel te geven plaatsten we een hek bij de doorgang van het achterhuis zodat de honden vrij in de tuin kunnen lopen zonder weg te kunnen en de gasten zonder angst de voordeur kunnen bereiken.

 

We zochten eigenlijk een oud hek, maar wat we vonden was te smal of te hoog of de spijlen zaten te ver uit elkaar waardoor Finn er tussendoor zou kunnen.. dus ging ik met een plaatje van een mooi oud hek naar de plaatselijke smid en zo hadden wij met een week ons stoere hek, niet gespoten, niet te nieuw. Het mag verweren, daar wordt het alleen maar mooier van ;-)



Dus kom je ooit eens bij ons langs.. even langs het huis de hoek om lopen…

PS. De nieuwe keuken komt dus daar in het achterhuis!

dorp

van oranje…

Een aantal weken geleden toerden we op zaterdagmorgen naar de keukenbouwer, voor daarna stonden er een aantal bezoeken op het programma aan adressen van onze ‘to-go-lijst’.

Zo gingen we naar Spoor 38 in Soest voor een soort afscheidsbezoek… de zaken lopen daar zo goed dat men de verkoop aan particulieren stopt.. enorm jammer vind ik, dus wij wilden daar graag nog eens rondneuzen. Bij het afrekenen van onze aankoop ( krijgt een plek in de nieuwe keuken) vroegen we naar een leuk lunchadres, zonder twijfel zou dat het DLC-café moeten zijn. Dus togen wij naar de Spoorstraat.



Het oude stationsgebouw is van binnen én van buiten prachtig gerestaureerd en bijzonder sfeervol en stoer ingericht ;-) En dat zien wij graag!

  

Binnen hangen twee bijzondere 'oranje-portretten' gemaakt van resthout.. Heel creatief en origineel!



Het serviesgoed is verrassend genoeg vooral oud en bruin.. de placemats en de menukaarten zijn gemaakt van simpele plankjes, overal is over nagedacht, voor ons (wij zijn nogal van de details!) was het echt een klein feest om daar te zitten. Ook niet onbelangrijk was dat het eten heel smakelijk was, al met al een aanrader dus: Het DLC-café in het voormalig stationsgebouw van Soest(dijk).



De trein (enkelspoor) van en naar Baarn stopt niet pal voor het oude gebouw maar iets verderop, langs het moderne perron. Dus ook buiten zitten is een leuke optie.

hal

bijna af…

Al tijden zijn we bezig met de voorbereidingen om de keuken(die nu in een hoek van de kamer zit) te verplaatsen naar het achterhuis. Daarvoor realiseerden we eerst een badkamer boven, zodat de gecombineerde toilet/doucheruimte beneden gesloopt kon worden. Daarna bouwden we een geheel nieuw toilet en hadden we ons handen vol met het opknappen van de hal en de doorgang naar het achterhuis.



Door allerlei huiselijkheden schoot het met de laatste loodjes niet erg op, maar nu is het toch zover dat ik kan zeggen dat het bijna af is. De aankleding heb ik weer sober en stoer gehouden. Er staan enkel wat oude blikken (met hondenvoer) en een mooie oude baluster met erop een gistingsfles met een enkele gedroogde tak.
Om de hoek ligt het kussen van Guus. De deur rechtdoor gaat naar de woonkamer, links daarvan zit de voordeur en via de deur rechts ga je naar het toilet. De deurklinken hebben we vervangen door draaiknoppen, als we weg zijn is het namelijk niet de bedoeling dat Guus door het huis gaat dwalen ;-)

 

De schuifdeur tussen de gang en het achterhuis maakten we van een oude dichtgetimmerde paneeldeur. De lange panelen vervingen we door glas en we hingen de deur ondersteboven aan een rail. Het kleine bovenlicht in de doorgang zat voorheen in de doucheruimte en hebben we in tact gelaten, ook het oude plafond hebben we hersteld en geverfd.



Natuurlijk hangen er ook jassen in onze hal.. aan een simpele, oude kapstok!
Het plafond van het oorspronkelijke halletje hebben we direct bij aankoop van het huis al weggebroken, de laagte gaf ons (wij zijn aan de lange kant;-)) een benauwend gevoel. In de nokruimte hebben we destijds een deurtje gemaakt naar het zoldergedeelte boven de toiletruimte waar de cv-ketel toen zijn plek heeft gekregen.

Dat is de uitdaging van een klein huis.. creatief omgaan met de beschikbare ruimte!



We verheugen ons na deze klus (die eigenlijk alleen maar als voorbereiding voor het verplaatsen van de keuken diende) steeds meer op de keuken die straks in het achterhuis gerealiseerd gaat worden. De dubbele deuren staan daar deze mooie dagen al vaak open zodat we zo de tuin in kunnen kijken/lopen..

Toch is maar de vraag of de keuken nog dit jaar geplaatst gaat worden. Het hele achterhuis moet van binnen gestript, de wanden, de vloeren en de plafonds moeten er uit en al het leidingwerk willen we zo veel mogelijk zelf omleggen, dat kost tijd, veel tijd! En die tijd gaat met de zomermaanden vooral in buitenwerk zitten, er zijn diverse kozijnen aan een schilderbeurt toe, de beuken- en buxushagen willen we graag netjes houden en de moestuin is ook weer in ere hersteld (na de bouw van de nieuwe schuur). Het kan dus zomaar zijn dat we de bouw van de keuken nog even doorschuiven.. we zijn gek op klussen, maar het moet wel leuk blijven…

combi

toeren en fotograferen…

Een vrije zondag is een mooie dag voor Gert en mij om onze hobby's te combineren. Dus toerden we met de cabrio (Gert z’n hobby, waar ik van mee geniet) via allerlei binnenwegen een paar uur rond in onze eigen omgeving, waarbij ik met m’n camera (mijn grote hobby) veel van het moois dat we onderweg zagen probeerde vast te leggen op de gevoelige plaat.





Maar dat viel  niet mee, want neem nou zo’n prachtige bloemenberm… schitterend als je er gewoon naar kijkt, maar kijk je door de lens dan merk je pas dat het flink waait en dat de bloemen dus allemaal heen en weer bewegen…



Dit plaatje was makkelijker te maken;-) Ons droomhuis, franse sferen in onze eigen woonplaats!



Onderwijl zat er aan de andere kant van de weg een haas.



Toen hij in de gaten kreeg dat wij keken, ging ie zo plat mogelijk liggen, in de hoop dat we ‘m niet zagen?? Ik bleef met m’n oog aan de zoeker, klaar om te klikken terwijl Gert verwoede pogingen deed het beest aan het lopen te krijgen…



dat duurde zo’n 10 minuten en al wachtte ik er op, zo’n moment komt toch onverwacht.. dus beter dan dit werd het helaas niet.



De hele toestand werd loom gadegeslagen door een paar koeien, die natuurlijk ook even op de kiek mochten ;-)



Heel handig zo’n lange tong, geen zakdoek nodig ;-))

mijn camera

en ik…

Al jaren probeer ik de mooie (kleine of grote) dingen van het leven te vangen in de lens. Frustrerend genoeg lukt dat niet altijd en nog frustrerender vind ik het als ik dan niet snap wat ik moet doen om het wél te doen lukken.


Afgelopen vrijdag volgde ik een dagcursus. Met 3 andere hobbyfotografen en 1 prof doorliepen we in de ochtend (nog eens) de theorie over ISO, diafragma, sluitertijd, belichting en objectieven. Na de lunch gingen we het bos in om te oefenen, om de beurt stonden we model. Ook ik…en daar hou ik dus helemaal niet van…het is niet voor niets dat ik zelden op de foto sta!



Hoe moet ik kijken, wat doe ik met mijn armen en hoe zet ik mijn benen.. ik vind het vreselijk! Maar eerlijk is eerlijk, dit is wel een leuke profielfoto!

Het was een prachtig zonnige dag, maar voor fotografen is dat felle zonlicht eigenlijk veel te hard, een mooie gelegenheid dus om te kunnen zien wat we met de belichting kunnen doen in zo’n geval. Zo ontdekten we wat voor effect een reflectiescherm dan kan hebben.



Waar ik voorheen meestal fotografeerde op de AV-stand (Canon) waarbij ik zelf het diafragma bepaal en de camera dan de bijbehorende sluitertijd bedenkt, daar leerde ik nu te werken met de M(anual)-stand. Daarbij bepaal ik dus alles zelf..

In alle rust (en vooral met veel gelach en gezelligheid!) oefenden we met allerlei belichtingen, ook de verschillende posities waaruit je een model kunt fotograferen kwamen aan bod. Terwijl ik op mijn billen op de bosgrond zat riep één van de anderen ineens: “Er komt een beer aan!” Tja en dan is er geen/weinig tijd alle instellingen van de camera perfect in te stellen… dan ga je gewoon klikken...



Terwijl ik de ‘aanstormende’ beer vastlegde zag ik geen kans op te staan en dus zat het beest binnen de kortste keren zo ongeveer op m’n schoot :-))

Een heerlijke dag, waarbij mijn passie voor fotografie weer flink werd aangewakkerd!



De volgende dag was ik na een schoffelsessie in de voortuin van plan de ramen aan de voorkant even te lappen. Terwijl ik van binnen naar buiten liep met de sopemmers, zat er een merel te genieten van de wormen en slakken die door mijn gewroet in de tuin waren blootgelegd.. snel liep ik terug om mijn camera te pakken.. weer buiten was de vogel nog steeds bezig om zoveel mogelijk lekkers in z’n snavel te krijgen..
De merel was zo ontzettend beweeglijk! Maar ik maakte heel veel foto’s en deze is toch mooi scherp. Zo is het grote voordeel van digitaal fotograferen meteen weer duidelijk.

vliegen

de lucht in…



Terwijl onze gastheer ons naar het vliegveld bracht, groette de Franse luchtmacht ons vanuit de lucht, vonden ze ons zulke speciale gasten of waren ze zo blij dat we weer weg gingen?? (Waardeloze foto, maar het kostte heel wat moeite ze te 'vangen' met mijn aaifoon ;-))!



Vliegen.. het is voor mij niet de meest relaxte manier van reizen, dus ik ben altijd wat gespannen. En als je dan vanuit je vliegtuigstoel ziet dat de startbaan van vliegveld Marseille naar zee is gericht…ik moet altijd even slikken als we richting het water taxiën en snelheid meerderen!



Maar ondanks de ‘stress’  heeft het toch ook iets van spektakel als je voelt dat je los komt..





En wat is het dan een prachtig schouwspel als je boven het water een bocht ingaat en het Franse landschap onder je doorschuift!

Ik ben niet zo’n held met vliegen, mijn lichaam is er niet op gebouwd! Mijn evenwichtsorgaan is overgevoelig en mijn bloeddruk erg laag en als het maar een béétje onrustig is in de lucht dan ga ik onderuit  ;-(



De vlucht van Amsterdam naar Marseille wás een onrustige vlucht (met dank aan de mistral) die me niet zo goed bekwam en al is flauwvallen niet iets ernstigs ik vind het toch altijd wat beschamend als ik wegzak. Maar gelukkig was de terugreis een verademing, geen zuchtje wind dus geen vuiltje aan de lucht.. pff toch was ik heel blij toen we weer met de wielen op de grond stonden!!



Alles heb z’n voordeel en z’n nadeel.. het nadeel van vliegen is dus de constante ‘angst’ om flauw te vallen, het voordeel is dat we binnen 2 uur van Nederland naar Zuid-Frankrijk reizen waardoor we extra tijd hebben om zonnestralen te vangen. En daar gaan we tenslotte voor :-)))

Als ik nu naar buiten kijk dan gok ik dat we vanmiddag (gewoon met alle wielen van de cabrio op de grond) geheel zonder stress nog meer zonnestralen gaan vangen op deze zonnige zondag!

la France (3)

naar de markt…






De Franse markten zijn toch echt totaal anders dan de Nederlandse, natuurlijk door de regionale koopwaar, maar ook de presentatie is heel sfeer bepalend.



 

Na een ronde over de markt klommen we nog even naar boven voor een groet aan Maria.



We zijn maar 4 dagen weg geweest, maar ik heb zoveel foto’s gemaakt. Ik ben gek op de typisch Franse dorpen met hun smalle straatjes en fraaie doorkijkjes…

 

Een paar dagen weg levert mij met gemak een paar posten op, ik heb sowieso eigenlijk nooit last van een bloggersblock, er is altijd wel iets te vertellen.

Hoewel ik met alleen handbagage reisde is het toch gelukt wat zon mee te smokkelen. Gisteren genoot ik op ons eigen landgoed, vandaag was ik aan het werk. Maar ik ben wat eerder naar huis gegaan, het mooie weer verheugt absoluut de feestvreugde als je jarig bent ;-)))))